Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Στίχοι Για Μια Σύγχρονη Τραγωδία

Άλογο με οργισμένη χαίτη, 
μούχλα γαντζωμένη στα πλακάκια του καμπινέ, 
παιδιά που κλαίνε στη θέα μιας βιτρίνας με παιχνίδια, 
φωνές που απλώνουνε ιστό, 
φώτα της περιφερειακής που στεφανώνουν το σκυμμένο κεφάλι της Θεσσαλονίκης

δυο σκονισμένοι τόμοι Ιστορίας πάνω στο γραφείο 
μου φέρνουν αϋπνία 
δε θέλω να μιλήσω άλλο για νικητές δε θέλω να μιλήσω άλλο για νικημένους 
τα συνθήματα που έχω πει σε διαδηλώσεις 
είναι πολύ επώδυνα για όσους υποφέρουν με κλειστά φτερά

ω βιομηχανικοί εργάτες που σας ραγίζουν οι υπερωρίες 
ω πρόσφυγες απ' τη Συρία που σας καταπίνει ο δρόμος της αποδημίας 
μέσα σε ετοιμόρροπα καράβια που παλαίουν με τα κύματα 
θυμάμαι εκείνη τη νύχτα του Γενάρη 
που βγήκαμε αλλόφρονες στους δρόμους να χαιρετήσουμε την αλλαγή 
μα δεν υπάρχει τίποτα πιο αηδιαστικό 
από ανθρώπους που ακολουθούν τυφλούς μεσσίες 
και τώρα η μεγάλη ησυχία είναι πια πραγματικότητα.

                                           artwork: Alex Cherry

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου