Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

...Για Όσα Μας Χρωστάω

Καχεκτικές σιλουέτες με πλησιάζουν 
κοιτώ με φρίκη τα εγκαύματα που μου 'μειναν στα χέρια 
νιώθω ένα σπρώξιμο στην πλάτη 
αλλά διστάζω επικίνδυνα να κουνηθώ 
κάθομαι σ' ένα βρώμικο μπαλκόνι 
και μετρώ τις άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου

είμαι άρρωστος είμαι άρρωστος είμαι άρρωστος

το κλαδευτήρι σε μια γλάστρα 
με περιμένει με το στόμα ανοιχτό 
το θέλω κι εγώ όσο τίποτα κοντά μου 
θέλω να σκίσω το τομάρι μου απ' την κορφή μέχρι τα νύχια 
ν' αλλάξει μέσα μου ο αέρας 
να πλύνω με το λάστιχο τα όργανα 
τα χέρια θα ελευθερωθούν απ' τα εγκαύματα 
δεν θα αφήσω ούτε μια κύστη στο θυρεοειδή 
θα διώξω απ' τους πνεύμονες την πίσσα 
ο Τζων Κολτρέιν θα ζωντανέψει για άλλη μια φορά 
κι όπως θα παίζει το σαξόφωνο εμείς θα ανεβαίνουμε στ' αστέρια! 

                                          artwork: Martin Stranka
                                                                

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου